Panika

Zakrutyłos, zupynyłos moje misto, misto...
Widczuwaju – zadychajus, wsjudy tisno, tisno...
Posełyłys w hołowy wsich dumky zlisni:
Koho by z’jisty, skilky z’jisty, z’jisty, z’jisty!
Zakrutyłys, zupynyłys i osiły
Pomaranczewo-błakytno-bili syły:
Ja prodałas, ty prodawsja – nas kupyły...
A my dali tiszymos, szczo jiły, pyły!

Pryspiw:
Skaży meni czomu wmyraju?
Zupynjaju czas, ałe wmyraju?
Prawda szcze żywe ja znaju, znaju!
De jiji znajty, skaży meni?

Zakrutywsja, zupynywsja podych ridnyj.
Oczi w oczi podywyłys wirno-wirno...
Duch swobody, nacze para, ne potribnyj:
Tebe z’jiły, mene z’jiły, pizno, pizno!

Pryspiw