W temnu nicz wesnjanu

W temnu nicz wesnjanu rozbudyw mene szum –
Nadi mnoju cyhanka stojała
I prosyła mene żeby jij pomohty –
U szatri jiji doczka wmyrała.

Ja piszła wslid za neju w cyhanske szatro,
U szatri jiji doczka łeżała,
Wsja w żalju, wsja w krowi, w ramkach czornych wołos,
Na hrudi jiji rana zijała.

Ty ne płacz, ne żurysja, stareńkaja maty.
Ne zciłyty boljuczoji rany.
Ja ljubyła joho szcze j ljublju harjacze,
Ja ne znała żalju i omany.

Win wid mene piszow w Ołenburski lisy,
Win piszow w Ołenburskiji stepy,
A cyhanskaja krow mołoda, harjacza, –
Ne skujesz swoho sercja w kajdany.

W temnu nicz wesnjanu rozbudyw mene szum –
Nadi mnoju cyhanka stojała
I prosyła mene żeby jij pomohty –
U szatri jiji doczka wmyrała.