Ja buw kołys...

Ja buw kołys... Kołys mene ne bude,
A pokolinnja – pokolinnja zminyt
I tilky switło wysłyzaje czudom
Załyszywszy ni z czym prozori stiny

Ja buw kołys – kołys mene ne bude
Jak ne buwa natchnennja bez pryczyny
Jak ne buwaje wychidnych bez budniw
I jak ne bude materi bez syna

Ja buw kołys – kołys mene ne bude
Jak ne buwaje dosyt styhłych jabłuk,
Ałe sadiwnyka ocinjat ljudy
Za szczedrosti dohljanutoho sadu