Aujourd’hui

Ty jidesz... Łysz zadymłenyj peron
Meni na zhadku załysza twij zapach,
Szczo zwaboju wesnjanych zaboron
Nahaduje pro nemynucze zawtra

Ty jidesz... I sloza narodyt dwi
Zhubywszy na asfalti swoju tiń
Ty załyszyłas w misti aujourd’hui
Pryrodnistju chymernych snowydiń

Ty jidesz... A kudy podinus ja?
Możływo, potonu u spodiwannjach
Ne wirju wże dawno w bezwychid dnja
I cja rozłuka, pewne, ne ostannja

Realnist naszych mrij dawno pozadu,
Ałe pohodtesja: jakym buw zadum!