Jarij, dusze

Jarij, dusze. Jarij, a ne rydaj.
U bilij stużi sonce Ukrajiny.
A ty szukaj – czerwonu tiń kałyny
na czornych wodach – tiń jiji szukaj.
De horstka nas. Małeseńka szopta
łysze dlja mołytow i spodiwannja.
Usim nam smert sudyłasja zarannja,
bo kałynowa krow – taka ż kruta. (2)

Wona taka ż terpka, jak w naszych żyłach.
U sywij zawirjusi hołosiń
ci hrona bolju, szczo padut w hłybiń,
bezsmertnoju bidoju okoszyłys. (ost 2 rjadky – 3)