Zworochobyłysja ajstry

Zworochobyłysja ajstry
pryosinnim soncełetom,
promynalnoju poroju,
padołystom deruczkym.
Bozna-zwidky żdaty ranku.
Może, zazymok raptowyj,
może, doszcz, a, może, witer,
stij – nemow na czołopku.

Krużeljaje ponad nymy
weczir, kryła rozkryływszy,
wpaw na horłycju iz neba
stonastorczenyj korszak.
Skoro chodorom zachodyt
szczyrym złotom kuta brama
lisu, zalisu, uzlissja
i nastane błahowist.

Ałe kwitam dosyt myti,
dosyt doli, dosyt czasu,
dosyt jim żyttja i smerti –
wsoho Boh jim daw spowna.
Toż pid łystja kruhopadom
w uroczystosti weczirnij
mrijut syni-syni ajstry
bez radinnja i żurby. (ost 2 rjadky – 3)