Naszczo meni żenytysja?

Naszczo meni żenytysja?
Naszczo meni bratys?
Budut z mene, mołodoho,
Kozaky smijatys.
Ożenywsja, wony skażut,
Hołodnyj i hołyj,
Zanapastyw, nerozumnyj,
Mołoduju wolju.
Wono j prawda. Szczo ż dijaty?
Nawczit mene, ljude,
Ity chiba do was w najmy?
Czy do ładu bude?
Ni, ne budu czużi woły
Pasty, zahanjaty;
Ne budu ja w czużij chati
Teszczu poważaty.

A budu ja krasuwatys
W hołubim żupani
Na konyku woronomu
Pered kozakamy.
Najdu sobi czornobrywku
W stepu pry dołyni –
Wysokuju mohyłońku
Na tij Ukrajini.
Na wesiłlja towarystwo
Wyjde pohuljaty
Ta wynese samopały,
Wykotyt harmatu.
Jak ponesut towarysza
W nowuju switłycju,
Zahomonjat samopały,
Huknut hakiwnyci.

Jak położat otamana
W nowij chati spaty,
Zahołosyt, jak ta maty,
Hołosna harmata.
Hukatyme, kryczatyme
Ne odnu hodynu.
I roznese tuju sławu
Po wsij Ukrajini. (wes kupłet – 3)