Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Meni odnakowo, czy budu
Ja żyt w Ukrajini, czy ni.
Czy chto zhadaje, czy zabude
Mene w snihu na czużyni –
Odnakowisińko meni.
W newoli wyris meż czużymy,
I, neopłakanyj swojimy,
W newoli, płaczuczy, umru,
I wse z soboju zaberu,
Małoho slidu ne pokynu
Na naszij sławnij Ukrajini.
Na naszij – ne swojij zemli.
I ne pom’jane batko z synom,
Ne skaże synowi: "Mołys.
Mołysja, synu: za Wkrajinu
Joho zamuczyły kołys".
Meni odnakowo, czy bude
Toj syn mołytysja, czy ni...
Ta ne odnakowo meni,
Jak Ukrajinu zliji ljude
Pryspljat, łukawi, i w ohni
Jiji, okradenuju, zbudjat...
Och, ne odnakowo meni.
Dumy moji, dumy moji
Oj czoho ty, dube
Sonce zachodyt
Czoho meni tjażko
Za dumoju duma
Dywljus ja na jasniji zori
Bezmeżneje połe
Smijutsja, płaczut sołow’ji
Weczir nadwori
Wpered, Metalist!
Rozprjahajte, chłopci, koni
Uczitesja, braty moji
Dywljus ja na nebo
Zacwiła w dołyni czerwona kałyna
Zore moja weczirnjaja
Taka jiji dolja
Łiczu w newoli
Oj ne cwity bujnym cwitom
Od seła do seła
Rewe ta stohne Dnipr szyrokyj
Duma Wołocha
Za bajrakom bajrak
Meni odnakowo
Hej, lita oreł
Oj nema, nema ni witru, ni chwyli
Zapowit