Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Taka jiji dolja... O, Boże mij myłyj!
Za szczo ż ty karajesz jiji, mołodu?
Za te, szczo tak szczyro wona poljubyła
Kozackiji oczi?.. Prosty syrotu!
Koho ż jij ljubyty? Ni batka, ni neńky,
Odna, jak ta ptaszka w dałekim kraju.
Poszły ż ty jij dolju, – wona mołodeńka,
Bo ljude czużiji jiji zasmijut.
Czy wynna ż hołubka, szczo hołuba ljubyt?
Czy wynen toj hołub, szczo sokił ubyw?
Sumuje, workuje, biłym switom nudyt,
Łitaje, szukaje, duma – zabłudyw.
Taka jiji dolja... O, Boże mij myłyj!
Za szczo ty karajesz jiji, mołodu?
Za te, szczo tak szczyro wona poljubyła
Kozackiji oczi?.. Prosty syrotu!
Dumy moji, dumy moji
Oj czoho ty, dube
Sonce zachodyt
Czoho meni tjażko
Za dumoju duma
Dywljus ja na jasniji zori
Bezmeżneje połe
Smijutsja, płaczut sołow’ji
Weczir nadwori
Wpered, Metalist!
Rozprjahajte, chłopci, koni
Uczitesja, braty moji
Dywljus ja na nebo
Zacwiła w dołyni czerwona kałyna
Zore moja weczirnjaja
Taka jiji dolja
Łiczu w newoli
Oj ne cwity bujnym cwitom
Od seła do seła
Rewe ta stohne Dnipr szyrokyj
Duma Wołocha
Za bajrakom bajrak
Meni odnakowo
Hej, lita oreł
Oj nema, nema ni witru, ni chwyli
Zapowit