Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Uczitesja, braty moji!
Uczites, czytajte,
I czużomu nauczajtes,
Swoho ne curajtes:
Bo chto matir zabuwaje,
Toho Boh karaje,
Toho dity curajutsja,
W chatu ne puskajut,
Czużiji ljudy prohanjajut,
I nemaje złomu
Na wsij zemli bezkonesznij
Wesełoho domu.
Obnimitte ż, braty moji,
Najmenszoho brata,
Nechaj maty usmichnetsja,
Zapłakana maty!
Błahosłowit ditej swojich
Twerdymy rukamy,
I ditoczok pociłujte
Wolnymy ustamy!
I zabudetsja sramotna
Dawnjaja hodyna,
I ożywe dobra sława,
Sława Ukrajiny,
I swit jasnyj, neweczernij,
Tycho zasijaje...
Obnimitsja ż, braty moji,
Molju was, błahaju!
Dumy moji, dumy moji
Oj czoho ty, dube
Sonce zachodyt
Czoho meni tjażko
Za dumoju duma
Dywljus ja na jasniji zori
Bezmeżneje połe
Smijutsja, płaczut sołow’ji
Weczir nadwori
Wpered, Metalist!
Rozprjahajte, chłopci, koni
Uczitesja, braty moji
Dywljus ja na nebo
Zacwiła w dołyni czerwona kałyna
Zore moja weczirnjaja
Taka jiji dolja
Łiczu w newoli
Oj ne cwity bujnym cwitom
Od seła do seła
Rewe ta stohne Dnipr szyrokyj
Duma Wołocha
Za bajrakom bajrak
Meni odnakowo
Hej, lita oreł
Oj nema, nema ni witru, ni chwyli
Zapowit