Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Sonce zajszło dawno,
Stukaje son u wikno.
Nu pustit mene, wże czas, hodi czekaty,
Do małoji dytyny, do tepłoji chaty.
Ni szcze ne czas, poczekaj.
Des pid wiknom podrimaj.
Chaj dytjatko moje mowyt słowo swjate
I poprosyt u Boha zdorow’ja na nowyj deń.
Pryspiw:
Spy, moje serce, spy zasynaj.
Son zahljadaje wże do nas.
W mrijach swojich w nebo zlitaj,
Spy, moja ptaszko, poky je czas.
Sonce zajszło dawno,
Stukaje son u wikno.
Nu pustit mene, wże czas, hodi czekaty,
Do małoji dytyny, do tepłoji chaty.
Ni szcze ne czas, poczekaj.
Des pid wiknom podrimaj.
Chaj dospiwaju ja kołyskowu swoju,
Szczoby łycho-bida obmynały dytynu moju.
Pryspiw