Wełykyj deń

Sohodni wsi dorohy sercja w Bożyj chram wedut,
Sohodni deń, koły, napewno, ljudy czuda żdut.
Desjatky soteń lit nazad odyn jedynyj raz
Zdijsnyłos te, szczo nazawżdy wsich ob’jednało nas.

Pryspiw:
U deń, koły Chrystos woskres,
Dawajte budemo ljubyt
Usich, koho Hospod stworyw,
Szczoby u comu switi żyt.
U deń, koły Chrystos woskres,
Wesny kwituczaja pora,
Zdijmajem ruky do nebes
I prosymo dobra.

Swjaczena paska na stoli u kożnoho iz nas,
Swjata mołytwa u duszi, mow spowid kożen raz,
I radist, radist na oczach wid toho, szczo my je,
A Boh kołys zarady nas widdaw żyttja swoje.

Pryspiw

Wesna stupyła na porih i prosytsja w twij dim,
Wełykyj deń, wełykyj czas ljubow daruje wsim.
Nechaj woskresnut u duszi najkraszczi poczuttja,
Nechaj nas Boh błahosłowyt na wse, na wse żyttja.

Pryspiw