A Wkrajina taky je!

Szcze smijutsja z małorosa pry derżawnomu kermi,
Ukrajina chodyt bosa po rozpeczenij sterni,
Szczo jiji syny chołopy, jiji dońky z pidworit,
To Rosiji, to Jewropi proponujutsja – berit;
I berut za syły kinski, za potruchłu kowbasu,
Zajwi ruky ukrajinski i zneważenu krasu
Ukrajina ridna bidna b’jetsja stomłena w witrach;
Nasza sowist bezrobitna w syńo-żowtych praporach
I sumne Wkrajinske swjato, i ne chocze spiwiw w słuch,
Poky nasz narod rozp’jato na paniw, złodjuh i słuh;
Ukrajina bohom dana na haspyckim motuzku,
Nyni potaj znow Bohdana sporjażajesz u Moskwu,
Wid powiji do żebraczky put korotka mow kupłet,
Ot i jdesz do prawdy raczky i ne znajesz de pered?
Ot i majesz torbu łycha, wse widdawszy łychwarjam,
Jarosławna j terpe łycha j Kateryna iz bajstrjam;
To diwujesz, to wdowujesz i prodatys ładna wsim,
Ne czornozemamy dywujesz, a Czornobyłem swojim
Żyty, żyty wże nesterpno ta Wkrajino ty szcze je,
Zamist żowtnja, schodyt serpeń na pozoryszcze twoje;
Na płaneti ljuta speka, switom prawljat torhaszi,
Ukrajina tak dałeko u neskorenij duszi,
Chtos jiji na czastky kraje, krow ostannju z neji p’je
A Wkrajina ne wmyraje, a Wkrajina taky je;
A Wkrajina ne wmyraje, a Wkrajina taky je!