Bude ljubow

W dim zabreła osiń newczasno,
W serci ljubow zirkoju zhasła,
Tuha doszczem padaje rjasno,
I na duszi sum i nenastja.
Ty na ljubow dowho czekała,
Ty u noczi wirszi pysała,
Tilky czomus dywa ne stałos –
B’je u wikno osiń zuchwało.

Ta ne sumuj i ne żurys,
Znaju, wesna pryjde kołys.
I zacwitut jabłuni znow
Bude wesna, bude ljubow.
Stychnut witry i zametili,
I pryłetjat łebedi bili,
I zawedut pisnju nesmiło
Nam prynesut szczastja na kryłach.

Ta ne sumuj i ne żurys,
Znaju, wesna pryjde kołys.
I zacwitut jabłoni znow
Bude wesna, bude ljubow.
Tilky powir: stanetsja dywo,
W ruky wpade zorjana zływa.
W serce ljubow pryjde krasywa,
Ty nawesni budesz szczasływa.