Tam, za wiknom

Ja dywljus u wikno,
A za wiknom nasz swit.
Swit chołodnyj, tisnyj
I duże, duże złyj.
Ja chowajus w kimnati swojij,
Ja bojusja wsoho,
Szczo tam za wiknom.
Ja dywljusja na ljudej,
Jaki ne majut sył.
Ti, jaki kożen deń
Ne znajut jak prożyt.
Kożen z nych żywe,
Jak ne żywe.
Kożen z nych czekaje
Kraszczyj czas.

Jak tjażko żyty w comu switi,
Jak tjażko znaty, szczo żywesz.
Bo wse żyttja – odni probłemy,
W jakych ty mabut i pomresz.

Wsim nabryd wże cej czas,
Ałe potribno żyty.
Krok za krokom wpered,
My powynni "wspit".
Swojim ditjam zbuduwaty czas,
Toj, jakyj ne zbuduwały nam.