Łjubow za deńhy

Ja ne werju sebe,
Czto ona ne pryszła.
Oczeń bolno w hrudy,
Czto-to reżut hłaza.
Oczeń chołodno tam,
Hde dołżno bit tepło.
Ja prożdał dwa czasa,
Mne teper wsё rawno.

Y zaczem mne ona,
Ja nykak ne mohu ponjat.
Ja wo własty ljubwy,
Y wokruh menja sety sylni.
Mne obydno w odnom,
Czto ona – ne ona.
S kem-to pёt sejczas wyno,
A potom ona dast emu,
Wsё, czto pryjatno wzjat –
Łjubow.

Ej ljubow na połdnja,
A tocznee – na czas.
Oczeń hrustno, czto ja
Ne woszёł s neju w swjaz.
Y nemnoho smeszno,
Czto powerył słowam.
Ja ne budu yskat,
Da koho tut yskat.

Wed takye, kak ona
Est wo wse wremena.
Ne ljubow, a yhra
Mne dawno nużno biło ponjat.
Ja ydu sejczas domoj
Y ne budu o nej wspomynat.
A ona pёt wyno,
A potom ona dast,
Czto pryjatno wzjat –
Łjubow.