Hrust

Ti snowa płaczesz, hljadja na krest,
Y słёzi ljutsja na tebja yz-pod nebes,
Toho pareńka,
Kotoroho net.
On umer noczju, prostywszy tebja,
Za to, czto ti yzmenyła tohda.
Hrustno,
No nado ydty.

Pryspiw:
Y słёzi ronjaesz teper na chołodnuju zemlju,
Y hrust obo wsёm choronyła tebja.
Y hore twoё budet dłytsja ne meńsze, czem wecznost,
A ruky twoy ne obnymut eho.

Esły b ti tolko bi znała
Czto możet bit wperedy.
Ti b ne stała yskat parnja w puty
A pareń ljubył tebja serdcem.
Emu bezrazłyczen bił myr,
Y kak on żestoko
S pareńkom postupył.

Pryspiw