Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Łew, toj szczo pyty krowi wypuskaje,
Usatyj mow sad, hrywastu smert.
Krasuń za hraty podychom wdychaje
I łyże żywotiw jich niżnu twerd.
Wołossja jich strumuje kriz zalizo,
Jich stehna rozsuwajutsja trymki,
Jich palci w hrywi nacze sered lisu –
Łjakływi sarny, krapelky hirki.
I kryształewi horła, i dymływi oczyci,
I ruchływi jazyky,
Splitajetsja sołodkyj widdych w hrywi,
Rewut łewyci, blidnut junaky.