Dywne misto

My jdemo tudy z toboju,
De dawno czekajut nas,
De trembity i hoboji
Nam zahrajut dywnyj wals.

I w ostannij czas rozłuky
Bilja mista dawnich stin
Ja ostanni tychi zwuky
Zbereżu w rukach tercyn...

Pryspiw:
I my z toboju pidemo dwoje
W misto kazkowych mrij.
Budemo spiwaty i tancjuwaty
Cej tanok twij i mij.

Tam na sonjacznych kłarnetach
Hraje henija ruka
U zahubłenych sonetach,
De Nebes tecze rika.

I łysz tam, de tysza hraje
Sered zwukiw i piseń,
Nas ostannich prywitaje
Dywnyj zatyszok osel...

Pryspiw:
I my z toboju wwijdemo dwoje
W misto kazkowych mrij.
Budemo spiwaty i tancjuwaty
Cej tanok twij i mij.

Łysze pisnja, niby kryła,
Niby skrypka, niby żal.
Ałe tam nas połyszyła
Twoja dawnisznja peczal.

I pid kryłamy switannja,
De łyszyłysja kazky,
Niżnym spomynom kochannja
Twojeji ja torknus ruky.

Najdywniszi Walsa ruky
Wizmut muzyku twoju...
My, jak zabłukali zwuky,
Szczo tancjujut u Raju.

Pryspiw:
I my z toboju załyszymos dwoje
W misti kazkowych mrij.
Ce nasza dolja – pisnja i wolja –
My nazawżdy u nij.

Cej tanok twij i mij...