Ne znaju...

Ci czorni wikna chowajut wid oczej
Toj biłyj snih, ta wse szczo je za nymy.
Toj biłyj raj zakochanych serdec
zachowanyj za kornymy...
Twij pohljad buw, nenacze sribnyj dzwin struny,
I huby szepotiły – ja kochaju.
Ałe kudy podiłosja wse ce – ne znaju.
Ne znaju.
Ne znaju.

Sny, dywni sny – nenacze razom my
Za ruku ja tebe trymaju.
Ałe ci dywni sny, bo ty zostałas ja piszow,
Kudy ja sam ne znaju.
Ne znaju.
Ne znaju.

Ałe prychodyt nicz, switlijut wikna.
I słowa zostajutsjacz łysz słowamy.
Prote ne znaju nawiszczo my stworyły cju stinu,
Szczo stojit miż namy.
Ne znaju.
Ne znaju.

Ci czorni wikna...
Cej biłyj raj...