Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Zabrudneni dni, łyszajut slidy na oczach
Wułyci pusti, dlja kohos ce dytjaczyj strach.
Nemaje tych, chto spyt teper wicznym snom
Ałe w duszi załyszajetsja, widbywajetsja dobrom ne złom!
Pryspiw
Wicznyj son – dlja kohos ce tjażkyj udar
Kryk i płacz – rozwywaje dykyj żar
Nemaje tych, chto buw dlja nas takyj dorohyj
Pryjde czas, pryjde pora po nas!
Z rokamy jde żyttja – starijemo my
Iz czasom duszi naszi, stajut brudni.
My załyszajemo wse, dumajem szczo bude dali
Jak żyty nam u sni, jak żyty nam w reali!