Zorepad

Misjac w nebi rozhubyw zorjane namysto
I zirkamy oswityw nasze ridne misto.
Baczu – padaje zorja, tychyj weczir dohora,
Każut ljudy – to na szczastja,
Zori padajut na szczastja!

Zore, zore, zorepad
Ja zori w dołoni łowlju.
Zore, zore, zorepad
Tebe ja tak niżno ljublju.
Serce moje pałaje, niczoho ne chocze znaty.
Każut ljudy, każut, ważko zabuwaty.
Każut ljudy, każut, ważko zabuwaty.

I teper twoja ruka u mojij dołoni,
Tanu na twojich ustach, serce u połoni.
I czomu teper, ja znaju, tebe czasto nazywaju,
Tebe zawżdy nazywaju zoreńko moja.