Wrjatuj sebe

I
Kołys prokyneszsja wranci
podywyszsja w dzerkało-o-o-o,
Zwidkys hołos skaże,
wse ce buło-o-o-o,
Widobrażennja
wkrade twoji dumky-y-y-y,
A nawkoło kartyny,
wże sprawżni wony-y-y-y.

Pryspiw:
Ce żyttja pojidaje tebe,
Ce żyttja rujnuje use,
Ce żyttja, wono ne twoje,
Widmowsja wid coho wrjatuj że ż sebe.

II
Jdesz po wułyci
ljudy nawkoło czużi-i-i-i,
Sonce swityt na nebi,
czomus ne tobi-i-i-i,
Tiło, nacze litaje
tam, a ne tut-u-u-ut,
Wsi nawkoło zrobyły
jakyjs dywnyj kruh-u-u-uh.

Pryspiw

III
Wsi słowa, szczo ty czujesz –
hubljat tebe-e-e-e,
Czorna chmara powysła
os-os zabere-e-e-e,
Buło druziw bahato –
teper ty odyn-y-y-yn,
Choczesz pohoworyty –
nema bilsze z kym... nemaje z kym.

Pryspiw