Czujesz

Czujesz, witer rewe?
Z zachodu zwistku nese.
Zwistku krywawu strasznu,
Zahybel twoju i moju, brate.

Szepotom stała jurba homonity,
Sunut tewtony piwswitu skoryty.
Sune nawała w meczach ta chrestach,
Smert abo rabstwo nese nam wona.

Korszuny zhrajamy marjat w poloti
Czujut zapach mertwoji płoti.
Szczo roztełyłas w dałekych stepach,
Brjazkit metału i jich oczi horjat.

I wse, szczo buło, nichto ne skaże,
Ne zrozumijut ti umy,
Szczo wisk duszi powoli tane –
Z tepłom weczirńoji swiczy.

Za kryky tych, chto zhnyw w newoli,
Chto proty supostata wstaw.
Narod słow’jan zijnjaws do boju,
Serpy na zbroju rozminjaw.

Seła i mista brały w obłohy,
Czorni pantery, na hołowach rohy.
Chrest na hrudjach u wsich majoryt
Wy ne wid boha, wam w pekli horit!

Stolnyj hrad, brały ostannim.
Nowhorod-nadija ostannja.
Wicze zbyraje drużyny mali,
Szljach peretnuły newski połky.

I wsja ta zlist, błahaja wist,
Zijszła z nebes, widkryła łyc.
W te marywo, w tu pełynu
Swjataja Diwa najawu.

A soncja promiń wyhljadaw,
I strach na serci rozhanjaw.
Slozu pustyła diwa cju,
Na czornu dnynu, rokowu.

I hrjanuw kłycz – "połky u sicz".
Trywała bytwa ciłu nicz.
Bahrjana krow topyła snih,
Ne wytrymaw i trisnuw lid.

Kryczały knechty ta woda,
Chołodna, czorna, lodjana.
Poszczady wam teper nema,
Topyła hadiw, jak mohła.