Odna chwyłyna

Szczo z toboju stałos? Ty wes czas spiszysz,
Zabuwajesz wse na switi i biżysz.
I brakuje znow chwyłyny, jak zawżdy.
De znajty odnu-jedynu, de znajty znajty?

Pryspiw:
Ne dywys na czas, ne rachuj chwyłyny,
Zupynysja i ne pospiszaj.
Poczekaj i usmichnys, mij myłyj,
Wse w nas bude dobre-poczekaj!

Może, ta chwyłyna – ce nasz szans w żytti,
Szczo rozwije sumniw neskinczennych "Ni!"

Jak ne propustyty tu chwyłynnu myt?
Treba nam jiji z toboju zupynyt!