Matinka Ołeksandrija

Tut perszyj krok zrobyły my, tut narodyłys naszi mriji
Pid nebom niżno-hołubym, de połynowyj witer wije,
De stepom w’jetsja Inhułec i żyto w makach połowije,
Stojit, zakwitczana w pisni, moja ljubow – Ołeksandrija.

Pryspiw:
U polit rwetsja serce twoje –
Misto wiry, ljubowi j nadiji.
My szczasływi, szczo ty u nas je –
Nasza matinko, Ołeksandrija!

Nowobudowy i łany prywitne sonce szczedro hrije.
Rostut heroji tut twoji, na kraszcze majuczy nadiju.
Wedut kombajny j korabli, ljubyty i spiwaty wmijut,
I do zirok nesut wony twoje im’ja – Ołeksandrija.

Pryspiw

Błahosłowenna i swjata u kwitach szczastja płomenije
Na stepowych semy witrach moja zorja – Ołeksandrija.
Toż chaj swjatytsja u wikach twoje im’ja, twoji nadiji:
Szczasływa dołeńka moja, moje żyttja – Ołeksandrija!

Pryspiw