Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Żywe sobi to sonjaczno, to chmarno,
Ta wse ljubow ospiwuje w wirszach,
Bo win poet. Taka u ńoho karma,
Takyj joho swjatyj i hrisznyj szljach.
Pryspiw:
U Ołeksandriwci spiwaje sołowej,
Ta tak wytochkuje, tak sołodko spiwaje
Pro ridnyj lis, pro step i pro ljudej,
I pro ljubow, szczo meż w żytti ne maje.
Łetjat pisni z joho silskoji chaty,
Łetjat tudy, de spijut kołosky,
I wid tepła pszenycznoho zernjaty
Nad switom kwitnut zorjani steżky.
Pryspiw
Wse wid ljubowi, wid dobra, wid mriji.
Łjubow wona – i pisnja, i żyttja,
Łjubow daje i wiru, i nadiju
Na kraszczyj deń i wiczne majbuttja.
Pryspiw