Ne wytajte, dumky

Ne wytajte, dumky, ne krużljajte –
Zoseredtes w swojij wysoti.
Może, kraszcze na zemlju wertajte –
Pryhadajte szczasływiji dni.

Kołyskowu, szczo maty spiwała
Nad małeńkym, schyływszys czołom.
W czyste serce prominnja wływała,
Szczob horiło te serce dobrom.

Ne wytajte, dumky, ne krużljajte,
Bo mynułosja te, szczo buło.
Mriji, mriji! A wy szcze szukajte
Swoje czyste hirske dżereło.

Wy znajdete joho. Ja ce znaju.
I nap’jetesja z ńoho wody.
Wsi nadiji na was pokładaju –
Mriji switła, rozrady, krasy.