Większa czcionka | Mniejsza czcionka
U łystopadowim sadu
Z toboju porucz ja idu,
A łystopad daruje nam osinnje tanho.
Nenacze spomyn pro ljubow,
Wono meni chwyljuje krow
I połonyt p’jankym tumanom.
I chocz ljahła miż nas meża,
I pryhasa ljubowi żar,
I, może, my udwoch wostannje –
Kochanyj mij,
Zażdy na myt,
Łysze dlja nas
Wono zwuczyt,
Łysze dlja nas wono zwuczyt!
Pryspiw:
Osinnje tanho, dymyt łystwa,
Osinnje tanho, rozłuky anheł...
Ta szcze w duszi ljubow żywa,
I szcze durmanjat twoji słowa!
Wizmit u wyrij, żurawli,
Kochannja naszoho żali,
I stanut błyżczymy todi usta i oczi.
Pałaje oseni wohoń,
A ja tepło twojich dołoń
Widczuty szcze do bolju choczu!..
Mene na tanec zaprosy
Sered proszczalnoji krasy,
Chaj serce znow, jak ptach, tripocze!
Kochanyj mij,
Ce nam nemow
Ostannij szans
Daje ljubow,
Ostannij szans daje ljubow...
Pryspiw