Batkiwskyj romans

Donju moja, moja iks-chromosoma,
Os ty j dorosła – ne puch, a pero...
Skilky ż w tobi je powtoreń znajomych –
Norow swij baczu, charakter i krow...
Szczo ż ty wzjała tak bezdumno wid mene
Wse, z czym tak składno i żyt, i ljubyt...
Ce – doli żart, nesmisznyj i nikczemnyj...
Szczo ż tut porobysz, i szczo ż howoryt!..

Wzjat by tobi obereżnist i chytrist,
Ta, wydno, mało jich maju ja sam...
Ty ż uzjała miszanyny makitru,
Toji, z jakoju w żytti – łysz bedłam!..
Czuju usim – kupu drow nałamajesz,
Łoba hotujsja nadmiru nabyt...
Znat by meni, de spitknutysja majesz,
Szczoby sołomky uspit postełyt!..

Nu, ta newże ż wse w meni tak huljaje –
Z werchu do nyzu i z boku na bik,
Czy u duszi ja niczoho ne maju,
Krim rys ternystych, szczo baczu w tobi...
Muczat mene newidomist i żalist,
Rwut meni serce trywoha i bil...
Daj tobi Boh, szczob żyttja ne kusało
I w tiji rany ne sypało sil...

Donju moja, moja iks-chromosoma,
Os ty j dorosła – ne puch, a pero...
Skilky ż w tobi je powtoreń znajomych –
Norow swij baczu, charakter i krow...
Baczu w tobi twij napłutanyj wybir,
Ta z nym zmyrjajus, bo Nebom dano:
Ty ż – moje wse! i na comu spasybi,
I szczo wzjała ty – meni wse odno!
Ty ż – moje wse! i na comu spasybi,
A szczo krim coho – meni wse odno...