Wełyczalna Danyłu Hałyckomu

Oj, bida rozisłała swoji czorniji kryła –
Batyja nawała piwswitu pokryła.
Zapałały oseli i cerkwy murowani,
Popowzły popid steli jazyky połum’jani.

I na knjażuju radu w otu tjażku hodynu
Jszły knjazi j knjażenjata, i jich hrizni drużyny.
Chto ż Batyjewi ordy perszym w poli zustrine,
Znajde sławu hordu czy w boju zahyne?

I u cerkwi Desjatynnij dzwony zadzwonyły –
Perszym w bij wede drużynu jasen knjaz Danyło.
Tychyj homin miż połkamy, pohljady orłyni,
I pływut nad szołomamy choruhwy łewyni.

Ne sudyłas peremoha – łysz krywawi rany,
Bołem wystłana doroha, łychom zakwitczana.
Ałe dołeńka knjaziwska wse peremahała,
Wże j korona koroliwska sywynu winczała.

Sława tobi, jasen knjaże, łycarju nasz hordyj!
Perszym jszow ty zupynjaty Batyjewi ordy.
Ne chyłyłas holiwońka, koły wsi skoryłys,
Popadały chorohwońky, a twoja – łyszyłas!
Sława korolju i knjazju, wiczna bude sława!