Błażen toj muż

Błażen toj muż, szczo Hospoda bojitsja –
Nasinnja joho sylne na zemli.
Rid beznewynnyj pobłahosłowytsja
Dostatkom w domi, chlibom na stoli.
I joho prawda bude z nym wikamy –
Wohoń i w temrjawi prawednomu je.
Łaskawyj sam, win dobrymy rukamy
Bratam pozyczyt, wbohym podaje.

Błażen toj muż, szczo zapowidi ljubyt –
Zmicnyła prawda usi diła joho.
Win ne schybnetsja, win wes wik probude
U switli prawednim obrazu swoho.
Łychaja dumka serce obmynaje –
Na Boha ż upowannja wsich zmicnyt.
A Boh neszczastjam worohiw karaje,
A win ce baczyt, Hospoda sławyt!

Błażen toj muż, szczo Hospoda bojitsja
I w szczedrosti ubohym podaje.
I prawda w joho domi, nacze krycja,
I syła joho soncem powstaje.
Wo hniwi tane zazdrisnyk-neboha –
Zubownyj skreżet, i żal w joho oczach...
Błażen toj muż, szczo ubojitsja Boha!
Bezbożna ż chit roztane, jak swicza!