Nawkruh Czyhyrynu

Nawkruh Czyhyrynu po stepu kurhany –
Tam mohyła skifa, sława kozakam,
Wony pam’jatajut czerwoni żupany,
Czuły hołos Honty i Zaliznjaka.

Z Czerneczoji kruczi czuty stohin bolju,
Podywys, Tarase, na ditej swojich,
Szczo zabuły mowu, rozip’jały wolju,
Nyni topczut sławu pradidiw swjatych.

Hljań na Ukrajinu, szczo w sim’ji jedynij,
W sim’ji wolnij nowij rozcwiła, jak sad, –
Obrywaje witer z toho sadu kwity
I po wsomu switu peljustky łetjat.

Szczo ż nam skażut ljudy? Szczo ż nam skażut wnuky?
Chto szcze na Wkrajini bude panuwat?
Rozrywajut hrudy jiji sestry ruky,
Ubywajut duszu – a syny mowczat.

Naszczo ż didy naszi z ljachom wojuwały
I nawiszczo Honta ubywaw syniw? –
Prawnuky Bohdanu konja osidłały –
Wyjichaw na płoszczu i zakam’janiw.

Nawkruh Czyhyrynu po stepu kurhany –
Tam mohyła skifa, sława kozakam,
Wony pam’jatajut czerwoni żupany,
Czuły hołos Honty i Zaliznjaka.