Hołod

Zhaduwat ne duże ljubljat nyni
Pro pisljawojenni ti roky,
Jak poczawsja hołod na Wkrajini,
Jak iszły w Rosiju zemljaky...
W pam’jati sady stojat ziw’jali,
Soncem perepałena zemlja,
Trupy na Moskowskomu wokzali,
Prapory Moskowskoho Kremlja...

Ja ne znaju, chto te zło posijaw,
Prawdu dowhi zymy zameły,
Tilky widwernułasja Rosija
Wid swojeji menszoji sestry,
Ne poruszyła swoho spokoju,
Ta zate teper, jak i zawżdy,
Rwe swojeju bratńoju rukoju
Z sadu ukrajinskoho płody.

Nam ne zupynyty czasu płynu,
Ne sudyt batkiw swojich synam,
Ta czuttja jedynoji rodyny
Zaminyło sprawedływist nam...
Ja ż ne wyznaju toji morali,
Ty taka czuża swoja ż zemlja:
Trupy na Moskowskomu wokzali,
Prapory Moskowskoho Kremlja.