Rekwijem ljubowi

Ty sama smijałas i mene smiszyła,
I na dwoch romaszkach whołos worożyła.
Połetiły w bezwist niżni peljustoczky –
Kałendar ostanni obrywa łystoczky.

Pryspiw:
Za wiknom rehocze wichoła nad namy.
Steżku w naszu wesnu zamita snihamy.
Zamitaje steżku, zamita dorohu
Do twoho serdeczka, do twoho porohu.

Ne wpadu wże bilsze ja tobi na hrudy.
Pohljad twij proszczalnyj widczajem pecze.
Tam, de my kochałys, snowyhaje hrudeń
Z perszymy snihamy i rjasnym doszczem.

Pryspiw

Widirwu wid sercja prominec kochannja, –
Chaj łetyt do tebe, doky win ne wmer.
Ce moho kochannja – ce tepło ostannje...
Jak że jomu, ljuba, chołodno teper!

Pryspiw