Łjubytsja – ljubitsja!

Oj, kazała matinka: "Bud że obereżna, –
Ne spytawszy brodu, w wodu ne stupaj!"
"Mamo, moja matinko, zacwiła czeresznja –
I na serci ljubo, i w duszi rozmaj!"

Pryspiw:
Łjubytsja – ljubitsja! Pyjte, doky p’jetsja,
Poczuttiw harjaczych mołode wyno!
Chaj ljubow po wincja perepownyt serce –
Pyjte! Chocz ne p’jetsja – pyjte wse odno!

Za rokamy-wesnamy – szczastja perełesnykom:
Łed duszi torknułosja – i obbyło cwit.
Wyhljadaju zdałeku dolju moju, dołeńku,
Chocz uże j pidkrałasja osiń do worit.

Pryspiw

Widcwiłosja żyteczkom nasze dobre liteczko,
Zibrano do dworu dobryj urożaj.
I ditmy, j wnuczatamy chata dzełenczatyme.
Dolja czom zapłakana? – w mene ne pytaj.

Pryspiw