Zemlja sołow’jina

Je zemlja sołow’jina na switi,
De kupajutsja maky u żyti,
De kuje ljudjam szczastja zozulja
I dobrom zasiwajut polja.
Je najkraszcza u switi krajina –
Ce moja zołota Ukrajina,
Doroha pradidiwska zemlja.

Pryspiw:
Ty, Ukrajino, dała meni kryła,
Duszu pisennu, dolju szczasływu.
Ty moje soneczko, ty moje nebo.
Jak by ja żyw, Ukrajino, bez tebe?

Chlibom-sillju, żywoju wodoju
Ty podiłyszsja zawżdy zi mnoju.
W hołod-chołod, w hodynu rozłuky
Zihriwajut mene twoji ruky.
Twoji zori wsmichajutsja z neba,
Bo moljusja ja, neńko, za tebe –
Doroha pradidiwska zemlja.

Pryspiw

Ukrajinci, Tarasowi dity!
Rozkydaje nas dolja po switi,
Żałyt serce żurba na czużyni,
Ta bołyt wono j na Ukrajini...
To ż jednajmosja, ljuba rodyna,
Szczob ne znała bidy Ukrajina –
Doroha pradidiwska zemlja.

Pryspiw