Berezowyj witer

Z jakojis dołyny, zdoławszy piwswitu,
Do mene pryłynuw berezowyj witer.
Win switłyj takyj, pustotływyj i myłyj, –
W diwoczi lita ja takoho ljubyła.

Pryspiw:
Berezowyj witer, berezowyj witer...
Prynis w moje serce wohoń perwocwitu.
Prominytsja serce w zwabływych nadijach,
I stukajut w Duszu spokusływi mriji.

Mene win pisnjamy trywożyt-chwyljuje,
Dumky moji z nym des po switu mandrujut.
Chocz sywi lita nastupajut na kryła,
Ta ja b za tym witrom kraj switu łetiła.

Pryspiw

Ja tycho dywujus: win buw czy prysnywsja?
Do sercja torknuwsja i des zahubywsja.
Dywujus – i znow joho pisnju spiwaju,
Berezowyj witer z dorih wyhljadaju.

Pryspiw