Większa czcionka | Mniejsza czcionka
1
Ja u dzerkało pohljanuw i pobaczyw obraz swij
Jak w kino żyttja prohljanuw, rozberus w porjadku dij
Baczu tilky widobrazu, tych newyznanych idej
Szczo wedut mene do skazu, zwodjat z hłuzdu wsich ljudej.
Pryspiw:
A ty szukaj, szljach pomiż terniw. Spytaj,
De widpowid je. Strażdaj, bo ty ne perszyj,
I wyriż nawiky złamane serce swoje.
Złamane serce swoje, złamane serce.
2
Dosyt nudnych obicjanok, szczo use pide na ład.
Nicz myne, a dali ranok, zakodowanyj w kazkach.
Wse żyttja – pusta omana. Nezdijsnenni mriji w nim.
Pidli reczennja obmanu, pronykajut w kożen dim.
Pryspiw