Misto Łewa. Łwiwski cwyntari

Pekło soncja pałyt misto
Podych speky nyszczyt tiło –
Oczi w krowi, ruky bili.
Ja na Zachid jidu...

Szpyli cerkwy zustriczajut,
Wułyci z kaminnja,
Szełestyt "Wysokyj Zamok"
Łyczakiwske do sebe manyt.

Misjac połum’jam pałaje
Jdu dorohoju skorboty
Moje serdce chołodije
Widnimaje nohy

Mury zwut w dawni stolittja
W straszni roky łycholittja
Hordi postatti woskresły
Radist j bil wony prynesły
Aaaaaaa!
Hałycka zemłe!
Aaaaaaa!
Misto Łewa!

Temnyj podych prochołody,
De ljudskaja płot zihnyła.
Smerti carstwo tyche, myłe,
Tut peczal mene zihriła.

Spljat w zemli syny krajiny,
Szczo jij sławu zdobuwały,
A wona usja w rujinach.
Ta newże se buło marno.

Janiwskyj cwyntar stohne
Spljundrowani mohyły
Siczowi Strilci postanut
I znowu bude bytwa!

Stare misto wnyz po schodach
Mertwe misto – strymuj podych
Ne nastane switłyj ranok
Poky smerti bude tanok!