Pid obłaczkom

Pid obłaczkom jawir pochyłenyj
Na nim sydyt ptaszok premyłenyj.
Czujesz, myłyj, jak toj ptaszok spiwat,
Że z ljubowy nycz dobra ne bywat.

Cy ta ljubost jest od Boha dana,
A czy może djabłom pidszeptana,
Choc by ne chtiw, to musysz ljubyty,
Choc by ne chtiw, a musysz terpity.

My worożka dawno worożyła,
Że mja zhubyt chłopec czornobrywyj,
Że ne budu wydit za nym swita,
Aż promynut moji młady lita.

Pid obłaczkom jawir zełenije,
Czujesz, myłyj, jak tot witer wije,
Może wyrwe joho z korenjamy,
Oj mij myłyj, szto ż to bude z namy.