Odyn iz nas

Załyszytysja dozwol. Kożen maje swoju rol – zihraj.
Chtos pidnimetsja do chmar, chtos wpade nacze Ikar. Nechaj.
Łjubyj druże, zupynys i na mene podywys. Prosty.
Pam’jatajesz jak kołys my chotiły do zirok zijty?

Pryspiw:
Nemaje stin, nemaje wijn
Ty możesz wse, ty ne odyn!
Chaj znykne strach z twojich oczej,
Odyn iz nas, odyn z ljudej.

I na cij swjatij zemli, my kołys buły mali, – dywnyj son...
Tut poczatok i kinec, my pidemo nawprostec razom.
I ja znaju, pryjde czas – chtos zhadaje i pro nas. Odyn.
Todi anheł na płeczi nam widdast swoji kljuczi – łety!

Pryspiw