Switanok skoro

Oczi noczi – ci oczi diwoczi
W hłybyni cych oczej wtopytys choczu
Z hołowoju pirnaju, ałe ne koncze
Odyn: bahato ochoczych...

Kożen weczir sidaju wypyty czaju –
Ci oczi diwoczi mene zustriczajut.
Prykrasyt namystom z opałoho łystja
Osiń zaspane misto.

Switanok skoro!

Ja huljaju wnoczi po porożnich ałejach.
Ja ne wirju w najawnist komety Hałeja.
Je natomist kraszczi ideji...
Wtraczaju swidomist... De ja?

Nawkoło use zahubyłos u czasi,
Habarytni wohni tikajut po trasi.
Na trasi diwczatka do łasoszcziw łasi
Stojat... – Potim stohnut w ekstazi!