Matrycja

Doszcz padaje znow,
Ja rymuju ljubow
Iz twojimy hubamy.
Tut majut wony
Kolir wyna
I nahadujut rany.

Swit chocze, jak ty:
Maty postat imły
I naplicznyk łehkyj.
Siri oczi twoji
I te same im’ja.

A nad namy nawysaje Matrycja,
I na łycja widkydaje tiń;
Ja ne znaju, szczo tam zawtra stanetsja,
Ałe nam tudy – łetit.

Ja bez tebe ne isnuju.
Cyfrowi doszczi, wirtualni ljudy.

I błukajut wułycjamy Matryci
Zombi z parasolkamy w rukach.
Może, wsi ci monstry tilky marjatsja –
Ałe wse odno striljaj!
Krow padaje znow,
Załyszaje slidy,
Maje prysmak wyna.
Ty powtorjujesz "ni" –
I ja tysnu "Delete",
I trywaje wijna.