Son

Mene u nebo pohukaw,
A tam zabuw, rozczaruwaw,
Bezżalisnyj kochanyj...
Ja znaju, znaju: wse myne –
Os tak ty wychowaw mene
Łysze u snach, łysze u snach,
Żadanyj...
Nenacze tiń odna chodżu,
Deń miż ljudej pereżywu
Sered miskych akustyk.
A nicz prychodyt – pustota,
Do sebe micno pryhorta –
Do ranku ne widpustyt...

Pryspiw:
Odyn i toj że son dywljus,
Szczo ja odna – wże ne bojus
Ity w żytti bez tebe.
Nawiszczo kożnu nicz odna?
Nawiszczo padaju do dna,
Nenacze ptaszka z neba?

Zabraw u mene wse, szczo mih,
Ja ne stuplju na twij porih,
Koły ty zażadajesz.
Ja chocz i padaju do dna,
Jakszczo łeczu – nechaj odna,
A ty wże ne litajesz, ne litajesz.
Nenacze tiń odna chodżu,
Deń miż ljudej pereżywu
Sered miskych akustyk.
A nicz prychodyt – pustota,
Do sebe micno pryhorta –
Do ranku ne widpustyt...

Pryspiw