Asfiksija

szczodnja widkrywajesz ty oczi
j nichto ne pytaje czy ty coho choczesz
zasuń swoji bażannja podali u dupu
otak i czekajem ostanńoho sudu

nichto ne pytaje czy ty
choczesz tak żyty dali

tak

kożen deń borotba
my jdemo po hołowach do miscja pid soncem
ja ne, ne chotiw
ta newże chtos pytaje czy choczesz czy ni
my ne majem reczej
wony majut nas
żorsto u wsi diry
i tak chotiłos by zachowatys ta nide
nide poditysja

u cij zadusi nemaje kudy wże ity
spasty mene wże nichto ne w zmozi
posłabyty wuzoł schopyty powitrja kowtok
zabery mij kwytok w odyn kinec

zabuły wse, czoho prahnuły tak
natjahły wsi na szyji motuzky sami
załysz chocz odne – ne zabuty sebe
ne zabuty jakymy chotiły my buty