Bil i strach

Bil i strach, prystrast w oczach,
po noczach, w czużych mistach,
po czużych wułycjach, w neznajomych łycjach,
aromaty Franciji, hraciji,
znajesz, a ty majesz raciju,
majesz czas pro ce dumaty,
majesz wse i wsich...
Zakochani pary w parkach,
rozkydujut żyttja po kartach,
a ja coho ne wartyj,
ty j zaraz dumajesz, szczo ce wse żarty,
a ja żertwa, tiło wże mertwe, ałe poczuttja żywi,
każu widwerto, uwi sni,
na burezi bażań, a ja na dni,
i bez powitrja, kryczu, szczo ty najkraszcza w switi,
ta dweri wże wsi zakryti,
w rukach czerwoni kwity, a my z toboju nenacze dity,
ja zwyk comu wsomu radity,
cinuwaty kożnu nastupnu chwyłynu,
jak ja do tebe łynu,
betonni stiny rozbywaju rukamy,
ja idu do tebe, ja ne aktor cijeji dramy,
neznajomi damy striljajut pohljadom u swiżi rany,
stop, ne zabuwajte, ja z wamy...

Pryspiw:
Bil i strach, prystrast w oczach,
a ja ne wirju,
szczo wid nas załyszywsja odyn łysz prach,
i znowu czekaju, strażdaju,
wid bolju serce dohoraje,
tycho szepoczu – kochaju.

Znajomyj nomer w pam’jati,
sterti tełefonni kławiszi,
pozywni bez widpowidi,
łysze inodi czuju hołos twij,
ja sam ne swij pry zustriczi,
zasniżene misto, bili wułyci,
w slozach obłyczczja,
serce kłycze, bud błyżcze!
Bosoniż po rozbytij wazi,
w ekstazi ja perebyraju frazy,
wid radosti nemaje bolju, nemaje strachu,
prokynuwszys wid nicznoho żachu,
kawa, dym, spohady pro Łondon, Rym,
buw z toboju ja, teper odyn,
zahubywsja sered mrij,
ne smij, ne szukaj mene, ne żalij,
w swit powertajsja swij,
biży, ne stij,
a ja załyszus tut,
bez niżnych ruk, bez sliw,
w połoni tyszi, nechaj kerujut mnoju syły wyszczi,
Boże mij, dopomoży meni,
zrozumij bożewoliju,
choczu spokoju, wkaży wirnyj szljach, wirnu koliju...