Pryhadaj (Noworiczna)

Snih u switli zymowych zir
Pohukaje mene nadwir
Namaljuje nechaj na skli
Wizerunky zakuti w lid
Ja ochocze pidu za nym
Ja zhadaju jak buw małym
Szczob poczuty wesełyj smich
W rukawycjach trymaty snih

Pryspiw:
Pryhadaj, tychyj weczir dohoraje
Zahadaj szczo buło, czoho nemaje
Mykołaj na porozi wże czekaje
Het oblipłenyj ditmy
Prynese nadiji myt

Chtos zakrutyt w hirljandy dim
Szczob buły podarunky w nim
I benhalski doszczi rjasni
Wże dorosli, a może ni
Wid budennych nehod zihrij
Ciłu żmenju małeńkych mrij
I szcze trochy wełykych mrij
Chaj zbuwajutsja w rik nowyj

Pryspiw

Pryhadaj, tychyj weczir dohoraje
Zahadaj szczo buło, czoho nemaje
Mykołaj na porozi wże czekaje
Dowho bażatyme harnoho swjata nam
Szczastja prominnoho u swjatkomu myt
Switła sribljastoho, snihu puchnastoho
Szczedroho weczoru i tepłoji zymy