Dawaj ja nawczu tebe pohanomu

Nedokazanyj mif u zabutomu misti
Po prospektach i stinach powilno tecze
Ja kowtajuczy dym, ty zbyrajuczy łystja,
Zabuwajemo wse, pam’jatajemo wse
Tilky weczir wołohyj, jak podych ostannij,
Na dołoni maljuje powitrjanyj raj
Szczos banalne i tepłe, bo sprawdi realne
Zaszariłyj takyj, neprojawłenyj słajd

Pryspiw:
Dawaj ja nawczu tebe pohanomu –
Kupatys w wohni, wodoju dychaty
I sered zymy cwisty tjulpanamy,
Swjatymy do bożewiłlja likamy
Trymaty witry, zirkamy hratysja
Chodyty po nebu nad tumanamy
W odari wydiń ne rozczynjatysja,
Dawaj ja nawczu tebe pohanomu

Biłych kławisz pisni perelizut na struny
I nawiky zatjahuje widstań i czas
I stołycznyj akcent, twoji tepli parfumy
U snihy, w pawutynu, u sjajwo prykras
Okuljaramy skryju tajemnyci dorosli
Pryhorny mene micno, moja samota
Ja kowtajuczy dym, ty kowtajuczy slozy
Załyszajemos żyty w parałelnych switach

Pryspiw (2)