Ja ne wernuwsja

Krajały nebo siri husy, zwynjajte mamo – ja ne wernuwsja.
Zwynjajte nenju – łycha nedolja mene łyszyła na comu poli.
I zatjahnuło zemlju tumanamy, łeżu posiczenyj ja jatahanamy,
A po załytim krow’ju polju wołoczyt turok was w newolju.

Krajały nebo siri husy, zwynjajte mamo – ja ne wernuwsja,
Zwynjajte nenju – kałyna w tuzi, szo wy sadyły na szczastja w łuzi.
A tu kałynu hej pidnimały my, z worohom ljutym potancjuwały my,
Ta załyszyły łysz znewiru, i szcze dorohy ważki w Sybiru.

Krajały nebo siri husy, zwynjajte nenju – ja ne wernuwsja,
Zwynjajte nenju – to Boża wolja, moja mohyła ne sered polja.
Na nij jałyna uwerch zdijmajetsja, karpatske nebo na nij trymajetsja,
Sonjacznyj promiń tam czerez riczku, na nij u tini zaswityt swiczku.

Krajały nebo siri husy, zwynjajte mamo – ja ne wernuwsja,
Łysz ne łomit z rozpuky ruky, popidrostajut waszi wnuky.